Start    
Kontakt    
Strona Studenckiego Koła Naukowego Geografów Uniwersytetu Śląskiego

SPRAWOZANIE Z KONGRESU EGEA W ESTONII „REALITY AND VISIONS”

Kongres EGA odbył się w dniach od 7.04.2003 do 11.04.2003. w miejscowości Essu Mois położonej ok. 15km na północ od Rakvere.

Na miejsce dotarłem korzystając z linii autobusowych Warszawa- Tallin, odjeżdżających w każdy piątek z dworca autobusowego Warszawa zachodnia. Po przyjeździe do Tallina i znalezieniu miejsca noclegowego na ulicy Pae 26, można było przystąpić do zwiedzania miasta. Stare miasto jest otoczone murem obronnym o długości 2 km z osadzonymi na nim 26 obronnymi wieżyczkami. Cały kompleks pochodzi z XVI wieku, kiedy to Tallin był jednym z najlepiej ufortyfikowanych miast w północnej Europie. W tym czasie mury obronne miały 3 metry grubości, 16 metrów wysokości, były długie na 4 km i miały 46 obronnych baszt. W starym mieście można również zwiedzić zamek Toompea, który był budowany od XIII do XIV wieku, był jednym z najważniejszych symboli panującej władzy. Dzisiaj zamku usytuowany jest estoński parlament. Zamek ten posiada 48 metrową wieżę, na której szczycie umieszczona jest flaga Estonii. Wieża została nazwana „Tall Hermann”.Ciekawym obiektem jest też Katedrę Aleksandra Nevskiego, która została zbudowana w latach 1894-1900.

W Tallinie warto udać się też na Plac Raekoja, gdzie mieści się ratusz. Jest to najlepiej zachowany budynek ratuszu w stylu Gotyckim w północnej Europie. Zbudowany został w XV wieku i możemy go oglądać dziś w praktycznie nie zmienionej formie. Ogólnie całe stare miasto robi duże wrażenie. Pełno tu wąskich uliczek, starych kamienic, wszystko wyglądało tak jakby było nie zmieniane od wieków. Następnego dnia udałem się do Essu Mois, Malowniczej miejscowości 150 km na wschód od Tallina, gdzie odbywał się kongres.

Kongres rozpoczął się dzień później, czyli w poniedziałek 7.04.2003 oficjalnym otwarciem. Na kongres przybyli przedstawiciele uniwersytetów z Utrechtu, Amsterdamu, Berlina, Ljubljany, Sankt-Petersburga, Wilna, Tartu, Warszawy, Wrocławia i z Sosnowca. Ogółem było 49 uczestników. Zostaliśmy podzieleni na 3 grupy, z których każda należała do jednego workshopu. Mój workshop zajmował się zagospodarowaniem regionów o potencjale turystycznym.

We wtorek dzień rozpoczął się od workshopów. Zajęcia rozpoczęły się 15 minutowym wystąpieniem każdego uczestników, Gdzie można było przedstawić siebie oraz uczelnie, którą reprezentujemy. Na zajęciach rozmawialiśmy i wysuwaliśmy propozycje możliwości zagospodarowania terenów, które są atrakcyjne turystycznie. Rozmawialiśmy też o problemach Estonii. Do głównych problemów należą: bezrobocie, zanieczyszczenie środowiska, dyskryminacja obywateli pochodzenia rosyjskiego (stanowią oni ok. 30% populacji Estonii).

Następnego dnia miała miejsce wycieczka autokarowa po środkowej Estonii. Pokazano nam tereny bardzo zanieczyszczone przez przemysł. Jest to pozostałość po nadmiernym wykorzystywaniu złóż naturalnych w czasie epoki ZSRR. Większość przemysłu Estonii bazuje na wydobyciu Łupka bitumicznego, głównego surowca energetycznego. Około 95% energii elektrycznej pochodzi ze spalania łupka bitumicznego. Pozostałe 5% pochodzi od spalania gazu i elektrowni wodnych. Do uzyskania 1KWh potrzeba około 1,5 kg łupka bitumicznego. Jest to mało kaloryczny kruszec, a straty energii w uzyskiwania prądu wynoszą około 60%. Złoża łupka są usytuowane w regionie północno-wschodniej Estonii, od miejscowości Kivioli do Narwy. Pierwsza kopalnia powstała w miejscowości Kohtla-Järve.

Są dwa rodzaje kopalń łupka bitumicznego:
- kopalnie odkrywkowe, gdzie złoża znajdują się nie głębiej niż 15 metrów
- kopalnie podziemne, wydobywa się tu surowiec, którego złoża znajdują się głębiej niż 30m.

Najgłębsza kopalnia, gdzie wydobywa się ten surowiec z głębokości 60 metrów nazywa się „Estonia” i znajduje się niedaleko na południe od Narwy. Na wycieczce można było zwiedzić kopalnie w miejscowości Kohtla-Järve. Podczas zwiedzania można było wysłuchać wykładu na temat złóż łupka bitumicznego, prac górników i sprzętu, którym posługują się górnicy.

W czwartek odbyła się wycieczka do Narwy, położonej na samym północnym wschodzie Estonii. Narwa jest miastem o największej liczbie problemów. Panuje tu wysokie bezrobocie, a pozostałością po epoce są odrapane, szare bloki widoczna bieda. Największym problemem tego miasta i jego mieszkańców jest brak perspektyw na rozwój ekonomiczny. Ze względu na to że około 90% mieszkańców miasta stanowią Rosjanie, Estończycy nie chcą inwestować kapitału na rozwój miasta i problem się pogłębia coraz bardziej z roku na rok.

W piątek miało miejsce oficjalne zakończenie kongresu z finalnymi prezentacjami trzech workshopów. Następnie zawieziono nas autokarem do Tallina, gdzie po raz drugi zwiedzałem miasto. Wieczorem razem z większością studentów pojechałem do Tartu. Tartu (Dorpat) jest drugim, co do wielkości miastem w Estonii (101 tyś. Mieszkańców), które jest ośrodkiem studenckim. Miasto jest bogate w piękną XVII wieczną architekturę wymieszaną z nowoczesnymi konstrukcjami. Następnego dnia wybrałem się w długą podróż powrotną do Warszawy. Kongres w Estonii uważam za udany. Miałem niepowtarzalną okazję aby zwiedzić ten piękny kraj oraz poznać bogatą kulturę oraz problemy jego mieszkańców.

Łukasz TAWKIN

Strona Główna |  Statut |  Historia |  Zarząd |  Działalność |  Galeria |  Linki |  Kontakt

Copyright © SKNG UŚ

Licznik odwiedzin: